Rozrywka 50 plus

„Azyl”. Beata Stankiewicz

Artystka skupiająca się na „przekraczaniu rzeczy, na badaniu granic widzialności oraz granic
doświadczenia”, poddająca w wątpliwość doraźność i dosłowność. Beatę Stankiewicz można
też nazwać specjalistką od metafizyki realności, albo od przywracania realności – metafizyce,
przypominania, że to w tym, co istniejące, kryje się głębia transcendencji. W środę, 29 maja
2024 o godz. 17.00 Muzeum w Gliwicach zaprasza do Czytelni Sztuki na otwarcie wystawy
„Azyl”, gdzie zaprezentowane zostaną prace Stankiewcz.

O ekspozycji prezentowanej w Czytelni Sztuki pisze Joanna Oparek: „Pejzaż, portret i obraz
wnętrza mają czasem wspólne znaczenie, może tylko nastrój, ale nastrój też ma swoją
wymowę – nastrój jest tak wymowny, jak bywa milczenie człowieka z osobowością.
Wymowne milczenie to narzędzie komunikacji ludzi silnych, przekonanych co do kierunku
obranej drogi, zdeterminowanych, zagryzających zęby, żeby mimo bólu, mimo lęku trwać,
żyć dalej, pracować – te trzy ordynarne czasowniki składają się właśnie na górnolotne słowo
„tworzyć”. Pracownie mistrzów malarstwa były ich azylem, a obrazy ich pracowni, które
maluje Beata Stankiewicz, stały się azylem dla niej samej, bo nic nie daje nam takiej siły, jak
obcowanie z innymi, podobnymi do nas, chociażby z ich duchami. Pisarze zaczytują się w
wielkich pisarzach, a malarze zapatrzeni są w wielkich malarzy – tak rodzi się w nas pasja i
tak ją podtrzymujemy, na początku instynktownie, a potem już świadomie, nałogowo. Natura,
którą otacza się twórca, także jest azylem, to raczej zielony mur obronny niż piękna
perspektywa. Nie chodzi tu o przyjemność piknikowania – stawka jest inna, większa. Nie o
hedonizm tu idzie, ale o prawdziwą alienację, o wybór. Cisza i pustka natury kontra wszystkie
dystrakcje, które niesie ze sobą miasto pełne ludzi, prowokujących do ciągłej wymiany,
komunikacji, która pochłania nas tak, że brak już sił do komunikowania się z samym sobą, ze
swoimi fascynacjami i obsesjami – z wielkimi mistrzami w sobie. Twórca wyalienowany,
pozornie samotny, zapatrzony w mur iglastego lasu naprawdę ma z kim rozmawiać. Ta
rozmowa toczy się nieustannie. Poza czasem, przez mury cmentarza i w końcu w obrębie tych
murów. To jest finalna destynacja, a kto o tym myśli, pakuje się nawet wtedy, gdy się
rozpakowuje. W każdym nowym miejscu jesteśmy coraz bliżej miejsc ostatnich i mur
cmentarza z obrazu Beaty Stankiewicz to nostalgiczno-ironiczna pointa jej cyklu
poświęconego mistrzom malarstwa. To filozoficzne – proste jak najlepsze filozofie –
podsumowanie. Zrównuje mistrzów z ludźmi anonimowymi, z których każdy był przecież
jedynym twórcą swojego życia, jedynym piewcą własnego mitu. Malowane przez Beatę
Stankiewicz pokoje po zmarłych, podobnie jak surowe pokoje domów pracy twórczej i
utrwalone na zdjęciach pracownie największych malarzy XX wieku przenika to samo światło.
Dotyka sztalug, wytartego oparcia fotela, ślizga się po wypastowanej drewnianej podłodze.
Światło jest sprawdzianem malarskiego kunsztu i metaforą, która nigdy się nie wyczerpie. Ta
oczywista, niegasnąca metafora „światłości, która nam świeci” sprawia, że malarstwo Beaty
Stankiewicz to porządna poezja metafizyczna – dla mnie jako poetki. To malarstwo, które
podziwiam i rozumiem, i azyl, którego szukam.”

Od 29 maja – 14 lipca 2024, Czytelnia Sztuki
Azyl. Wystawa malarstwa Beaty Stankiewicz
Wernisaż: 29 maja godz. 17.00
Organizator: Muzeum w Gliwicach

BIO Beata Stankiewicz

W 1998 roku ukończyła z wyróżnieniem ASP w Krakowie na kierunku malarstwo i
malarstwo ścienne w pracowni prof. Józefa Lucjana Ząbkowskiego. W 2005 roku, z
inspiracji Zbigniewa Warpechowskiego, założyła wraz z Sebastianem Stankiewiczem we
własnym mieszkaniu Galerię „mieszkanie23”. Do 2012 roku w Galerii zrealizowano około 40
wystaw, performansów i wykładów. Od 2017 roku jest członkiem Stowarzyszenia
Artystycznego Otwarta Pracownia.
Artystka mieszka i pracuje w Krakowie. Jej obrazy znajdują się w depozycie Galerii
Zderzak w Krakowie oraz Art Station w Zürichu, w polskich i zagranicznych kolekcjach
prywatnych, kolekcji Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK oraz kolekcji
Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki” w Krakowie. Od 2023 roku jest członkiem
rady programowej Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie.

NAJWAŻNIESZE WYSTAWY INDYWIDUALNE
2023

„Nieobecność” Beata Stankiewicz, Krzysztof Rzeźniczek i Wojciech Woźniak, Galeria
Miejska BWA Bydgoszcz
2022

„Natural Born Artists”, Bunkier Sztuki, Kraków
„Porządek rzeczy” (wraz z Krzysztofem Klimkiem), Otwarta Pracownia, Kraków
2019

„Dziesięciu Żydów, którzy rozsławili Polskę”, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie
MOCAK, Kraków
2017

„Malarstwo”, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Kamienica Hipolitów, Kraków
2015

„Common Life”, Otwarta Pracownia, Kraków
2010

„Pokój do wynajęcia”, Galeria „mieszkanie23”, Kraków
2009

„Single”, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk

„Sprawy prywatne (II)”, malarstwo, wideo oraz projekt kuratorski wystawy (razem z Bettiną
Bereś – obiekty oraz Katarzyną Sobczuk – obiekty), Galeria Zderzak, Kraków
2008

„Kłótnia”, wideo wraz z Lorenzo Bruscim (muzyka), prezentacja w ramach „Sejf-projekt”,
BWA, Wrocław

„Drzewko szczęścia (II)”, Galeria Entropia, Wrocław
2005

„Film na dzień dobry”, na inaugurację Galerii „mieszkanie23”, Kraków

„Miejsca i rzeczy”, Galeria Grodzka, BWA, Lublin
2004

„Południe”, Otwarta Pracownia, Kraków

Muzeum w Gliwicach
ul. Dolnych Wałów 8a
44-100 Gliwice
upowszechnianie@muzeum.gliwice.pl
Organizatorem Muzeum w Gliwicach jest Miasto Gliwice

Zdjęcie: Beata Stankiewicz, Podróż, olej płótno, 2023

Dołącz do dyskusji - napisz komentarz

Prosimy o zachowanie kultury wypowiedzi.
Obraźliwe komentarze są blokowane wraz z ich autorami.

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

Dodaj pierwszy komentarz i bądź motorem nowej dyskusji. Zachęcamy do tego.